Πώς εξελίσσονται τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας.

Είναι γεγονός ότι οι άνθρωποι πέρα από τους βιολογικούς κληρονομικούς παράγοντες καθοριζόμαστε και από το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουμε.
Πιο συγκεκριμένα,
Γεννιόμαστε με ένα ταπεραμέντο, μια ιδιοσυγκρασία. Μεγαλώνοντας, αυτά τα κληρονομικά χαρακτηριστικά εμπλουτίζονται ή αποσιωπούνται βάσει των ερεθισμάτων του περιβάλλοντός μας.
ΟΡΙΣΜΟΙ:
Ταπεραμέντο: το σύνολο των χαρακτηριστικών μας από τη γέννηση.
Ιδιοσυγκρασία: παρεμφερές με το ταμπεραμέντο.
Χαρακτήρας :σύνολο ιδιοσυγκρασιακών στοιχείων και περιβαλλοντικών επιρροών.
Προσωπικότητα: το σύνολο των παραπάνω
Ας δούμε σήμερα κάποια από τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά τα οποία αλλάζουν με το πέρας των χρόνων.

• Θυμός: ένα παιδί που συνηθίζει να θυμώνει (χτύπημα κεφαλιού στον τοίχο, σφίξιμο γροθιών, σφιγμένα χείλια) συνήθως στην εφηβεία είναι κι αυτό που θα κάνει εκρήξεις αλλά περιορισμένου τύπου, καθώς είναι σε καλή επαφή με την διοχέτευση θυμού στο περιβάλλον του.

• Γαλήνη: το ήρεμο και γαλήνιο παιδί συνήθως παραμένει και στην εφηβεία, με μοναδικές εξαιρέσεις τις περιπτώσεις που υπάρχει έντονη κινητικότητα προσώπων στο περιβάλλον του.

• Υποψία: το καχύποπτο παιδί συνήθως «δημιουργείται» από ένα περιβάλλον όπου συνυπάρχουν παθολογίες και διπλά μηνύματα. Με άλλα λόγια, το παιδί μπαίνει στη διαδικασία να «φυλάει τα νώτα» του σε περιπτώσεις που έχουν υπάρξει αλλαγές και μυστικά. Στη εφηβεία η πρόβλεψη είναι να συνεχίσει την καχυποψία επηρεάζοντας την κοινωνικότητά του.

• Κλείσιμο: ένα εσωστρεφές παιδί συνεχίζει να είναι κλειστό και στην εφηβεία. Τα παιδιά αυτά συνήθως κάνουν παρέες «κλειστού τύπου», δηλαδή, επιλέγουν ομοειδή άτομα και συσπειρώνονται γύρω από κοινά ενδιαφέροντα, πιο έντονα από ότι οι υπόλοιποι έφηβοι.

• Εξωτερίκευση: το παιδί αυτό θα ασχοληθεί με τα «κοινά» στο σχολείο του, θα προσχωρήσει σε πολλές ομάδες και δραστηριότητες και θα εμπνεύσει πολλές προσδοκίες. Προσοχή χρειάζεται για του παιδιού την ανακούφιση.

• Παρορμητισμός: το παιδί αυτό θα χάσει πιο εύκολα το μέτρο και την ψυχραιμία του. Θέλει πολύ κόπο για να γίνει ψύχραιμο και να μην αντιδρά αντανακλαστικά.

• Αυθορμητισμός: είναι ο συνδυασμός των 2 παραπάνω με τη διαφορά ότι μπορεί να αξιολογήσει καλύτερα τις καταστάσεις.

• Χαρά : το παιδί αυτό συνήθως παραμένει χαρούμενο και βγάζει εφηβικές αντιδράσεις στην ενήλικη ζωή.

• Σοβαρότητα: το ακολουθεί παντού και αν συνδυαστεί με εσωστρέφεια το κάνει ιδιαίτερα δύσκολο στο να διαχειριστεί παρέες συνομηλίκων. Για αυτό και το βλέπουμε συνήθως να συναναστρέφεται άλλες ηλικίες.

• Κοντινότητα: το παιδί αυτό είναι κάτι παραπάνω από εξωστρεφές με κινδύνους να μην γνωρίζει τα όριά του.

• Απομακρυσμένη στάση: το αντίθετο. Εγκυμονεί κινδύνους να μην κοινωνικοποιηθεί επαρκώς.

• Έντονη κινητικότητα: ίσως συνυπάρχει μαθησιακό ή ένταση οικογενειακή.

• Παθητικότητα: το ίδιο με παραπάνω αλλά θέλουμε «σπρώξιμο» και πολύ ελεύθερο χρόνο στη διάθεση του  παιδιού.

• Πολυλογία: !!!!!!!!!!!!

• Ολιγωρία:!!!!!!!!!!!!!!!!

• Πολυφαγία: είναι καθαρή αντίδραση σε γονέα και μαθημένη συμπεριφορά από νεαρότερα χρόνια.

• Ολιγοφαγία: το ίδιο.

• Ονυχοφαγία: έντονο άγχος και ένταση. Κυρίως στην εφηβεία.

• Δημιουργικότητα: ό.τι κι αν συμβαίνει στο παιδί είναι για το καλό του. Είναι η πιο ασφαλής αντίδραση.

• Χάσιμο χρόνου-βαρεμάρα : θέλει οργάνωση και αποσυμ΄φορηση από το σπίτι.

• ΤΙ ΑΛΛΟ; (αν θέλετε να συζητήσουμε κάποιο άλλο από τα χαρακτηριστικά παρακαλώ ενημερώστε μας στα sileia81@yahoo.com , dimouls@gmail.com .

(κάποια χαρακτηριστικά θα αναλυθούν σε άλλο μας άρθρο)