Αυτοπεποίθηση

Αυτοπεποίθηση.....Είναι μια γενική έννοια που όλες μας κάνουμε ό,τι μπορούμε για να πούμε ότι την τονώνουμε....η καλή αυτοπεποίθηση μας βοηθά να κάνουμε σωστές επιλογές, να έχουμε σαν προτεραιότητα τον εαυτό μας μπορώντας ταυτόχρονα να αφουγκραζόμαστε τους γύρω μας και να κάνουμε για εκείνους πράγματα.

Υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από την έννοια αυτή.. Ας ρίξουμε μια ματιά...για παράδειγμα ας δούμε τους ρόλους που καλούμαστε να πάρουμε..

Η «καλή» μητέρα, όπως και η «καλή» σύζυγος, σύντροφος, επαγγελματίας και τα λοιπά...είναι μια παρεξηγημένη έννοια καθώς αν δεχτούμε αυτόν τον διαχωρισμό σε καλούς και κακούς είναι σαν να παίζουμε κλέφτες και αστυνόμους και πρέπει πάση θυσία να πάρουμε μία πλευρά. Δηλαδή, στην περίπτωση λάθους είμαστε κατευθείαν κλέφτες; Ή αν κάνουμε το «σωστό» (αλήθεια ποιος το ορίζει;) είναι όλοι οι άλλοι οι κλέφτες;

Καταλαβαίνετε, βέβαια, ότι ένας τέτοιος διαχωρισμός είναι απλά καταστροφικός και μας κάνει να μπαίνουμε πολλές φορές σε ρόλους που οι ίδιες δεν δεχόμαστε...και για αυτό δεν θα στηρίξουμε καλά.

Μία μητέρα δεν μπορεί να είναι κακιά. Δεν αναφερόμαστε στις ψυχοπαθολογίες, φυσικά. Μία μητέρα μπορεί να είναι ανεκτική ή λιγότερο ανεκτική, συζητήσιμη ή νευρική. Πολλοί παράγοντες λαμβάνουν χώρα στη διάθεση στης μητέρας και σίγουρα ένας από αυτούς είναι ο προσωπικός χρόνος. Μια σύντροφος, επίσης δεν μπορεί να είναι κακιά. Μπορεί να ταιριάζει περισσότερο ή λιγότερο με κάποιον, να είναι ευπροσάρμοστη σε κάποιες καταστάσεις ή διατεθειμένη να δεθεί ή να αναλάβει συναισθηματικές ευθύνες. Μια εργαζόμενη μπορεί να είναι υπεύθυνη ή να επιλέγει να είναι λιγότερο συνεπής γιατί νιώθει ότι έτσι σώζει τον εαυτό της από κάποια περαιτέρω πίεση. Όλα αυτά είναι θέμα προτεραιοτήτων και είναι άδικο για τον εαυτό μας να μας τοποθετούμε στις κακιές ή καλές μητέρες, συντρόφους, επαγγελματίες....

Ή ας πιάσουμε το ακόμα πιο σημαντικό θέμα της εποχής μας. Αυτό της εμφάνισης...Μα αλήθεια, ας το σκεφτούμε. Υπάρχουν άσχημες γυναίκες;; κάθε γυναίκα έχει τον δικό της τύπο. Είναι μια τόσο κλισέ φράση, και όπως όλες οι κλισέ φράσεις είναι τόσο αληθινή...θα μπορούσε κανείς να μας πει το ιδανικό ύψος για ένα δέντρο; Γιατί για μια γυναίκα; Το ιδανικό βάρος για ένα όμορφο αιλουροειδές; Γιατί για μια γυναίκα; Τα χρώματα;; πόσα χρώματα υπάρχουν γύρω μας;; το μπλε των ματιών είναι υπέροχο, όμως είναι και το γήινο καφέ, το απόλυτο μαύρο. Αλήθεια, έχετε ακούσει για την εσωτερική ομορφιά;

Όταν για κάποιους λόγους μας είμαστε καλά, σε ευτυχισμένες στιγμές, δεν μας λένε ότι λάμπουμε;; αυτό είναι και το μυστικό για να είμαστε όμορφες ανά πάσα ώρα και σε όποια φάση της ζωής μας...Ας δούμε ένα παράδειγμα...

Μία έγκυος γυναίκα....έχετε παρατηρήσει πόσο όμορφη είναι; Τα μάτια της πώς λάμπουν; Οι κινήσεις της πόσο θηλυκές είναι; Κι όμως, πείτε μου σε τι μπορεί μια έγκυος να μοιάζει με τα πρότυπα γύρω μας....η εσωτερική ισορροπία και ευτυχία είναι ο στόχος που έχουμε να φτάσουμε...και ποτέ ξανά η αυτοπεποίθησή μας δεν θα είναι ασανσερ...

Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Θα έχετε ακούσει, κυρίως συναδέλφους μου, να μιλούν πολύ για τον προσωπικό ΧΡΟΝΟ ή ΧΩΡΟ, όπως μας αρέσει να το λέμε. Και, βέβαια, φαντάζουν όλα αυτά θεωρίες. Μη εφικτές συμβουλές «έξω από το χορό.». Ε, συμφωνώ. Πώς θα βρούμε κάτι που δεν μας περισσεύει; Είναι δυνατόν;

Αν είμαστε εργαζόμενες, προφανώς, έχουμε τσακωθεί με τον ΧΩΡΟ ή ΧΡΟΝΟ, όπως θέλετε ας το λέμε στο εξής. Είναι αδύνατον, να βρεθεί.!! Απλά!

Για να είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας, θέλουμε όμως να είμαστε καλές σε όλα. Πώς θα γίνει ο μαγικός συνδυασμός;

Απλά, θα δημιουργήσουμε «απόθεμα δύναμης». Ας το ονομάζουμε έτσι. Απόθεμα δύναμης δεν σημαίνει απόθεμα χρόνου!! Σημαίνει διαφορετική οπτική γωνία.

Ας το δούμε πιο αναλυτικά.

Όταν κάτι δεν μας ταιριάζει στην εμφάνισή μας αλλά είναι στη μόδα νομίζουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε την εμφάνισή μας..αλήθεια έχουμε σκεφτεί να αλλάξουμε το ρούχο;;

Όταν σε μια ευθύνη της δουλειάς μας δεν ανταπεξέλθουμε νομίζουμε ότι δεν είμαστε αρκετά καλές σε αυτή...αλήθεια, έχουμε σκεφτεί ότι μπορεί να πρόκειται για μια πραγματικά δύσκολη δουλειά και είναι μια καλή ευκαιρία να μάθουμε πράγματα και να γίνουμε καλύτερες;

Όταν κάτι δεν πάει καλά στα συναισθηματικά μας νομίζουμε ότι ήρθε το τέλος του κόσμου και μάλιστα ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό....Μήπως μπορούμε να αντιστρέψουμε μια κατάσταση; Μήπως μπορούμε να κάνουμε έναν απολογισμό της περίπτωσης και να δούμε το κομμάτι που μας αναλογεί;; Ποτέ δεν μας έρχεται ουρανοκατέβατο ένα πρόβλημα....

Όταν νιώθουμε ότι η δουλειά μας κάνει να χάνουμε από τον προσωπικό μας χρόνο, μήπως να αναλογιστούμε ότι κερδίζουμε

Καταρχάς το προσωπικό χαρτζιλίκι

Τη χαρά της δημιουργίας

Τη δυνατότητα αλλαγής των παραστάσεων σε καθημερινή βάση

Την προσωπική καταξίωση και τη χαρά της αυτοπραγμάτωσης με την καλή επίδοση σε κάποιον επαγγελματικό τομέα

Τη μη συνεχή ενασχόληση με τις οικιακές δουλειές και τα παιδιά

Τον ευρύτερο επικοινωνιακό κύκλο

Τις νέες γνωριμίες

Την ικανότητα να οργανώνει το χρόνο με προτεραιότητεςΕνώ αν έπρεπε να μην δουλεύουμε θα είχαμε σε μικρότερο βαθμό:

Την προσωπικό καταξίωση

Το καλό μοίρασμα στους βασικούς ρόλους της ζωής μας, της γυναίκας, της συζύγου, της νοικοκυράς και της ερωμένης, της μητέρας (μόνο στο σπίτι;;;)

Αν νιώθουμε ότι τα προσωπικά μας θέλουν πολύ ψάξιμο μήπως να ρίξουμε μια ματιά στα παρακάτω;

Το ζευγάρι θέλει:

Έρωτα

Κοντινότητα

Δέσμευση

Συνήθως κάτι αφήνουμε να μας ξεφύγει. Εσείς τι έχετε αφήσει από όλα αυτά;

Στην καθημερινότητα, μας είναι αντανακλαστικό να αφήσουμε το 1^ο ενώ θα μπορούσαμε να αφήσουμε κάτι άλλο....

Ο έρωτας θέλει αρκετή ζωντάνια και συνήθως το χάνουμε μέσα στην κούραση...

Η κοντινότητα μπορεί να χαθεί καθώς τα ωράρια δεν επιτρέπουν κοινό τόπο....

Η δέσμευση είναι το τελευταίο που χάνεται λόγω κοινών υπευθυνοτήτων....

Η λύση είναι : Μία φορά τη βδομάδα να βγαίνουμε ΜΟΝΟ με τον σύντροφό μας και όχι με παρέα......

Να κλείνουμε ραντεβού εκτός σπιτιού και όχι να έρθει να μας πάρει...έχει σασπενς ετσι...

Να μην είμαστε σαν αδέλφια...πυτζάμα όταν βλέπουμε dvd...ΠΟΤΕ!!!!!

Να μην θεωρούμε τον ρυθμό μας επιθυμητό και σωστό....Ας παντρέψουμε κάτι από το δικό του με το δικό μας....

Ας πάψει η εργαζόμενη γυναίκα να κατηγορεί τον εαυτό της για όλους και όλα.

Ας πάψουν οι εσωτερικές συγκρούσεις.

Η κάθε διάψευση κάποιων προσδοκιών ας μην είναι η έναρξη τύψεων.

Τελευταίο και βασικότερο είναι να έχουμε στο μυαλό μας πάντα το κλάσμα

Επιτυχίες / προσδοκίες.....ξέρετε τα κλάσματα κρίνονται ΠΑΝΤΑ από τον παρανομαστή...Είναι άδικο προς τον εαυτό μας να βάλουμε έναν τεράστιο και μη ρεαλιστικό παρανομαστή ο οποίος πάντα θα κάνει τις επιτυχίες μας να φαίνονται ανεπαρκείς....ας βάζουμε προσδοκίες που μπορούν να συμφωνούν με το ποιες είμαστε και το τι θέλουμε πραγματικά. Έτσι μόνο η αυτοπεποίθησή μας θα είναι πάντα σε επίπεδα που οι ίδιες θα χαιρόμαστε τον εαυτό μας. Και η απάντηση στα θέλω μας είναι πώς χαιρόμαστε εμείς τον εαυτό μας σε κάθε κατάσταση...Σκεφτείτε το!!